Utanmıyor

Sevdiğim başka yar bulduysa da Gönlüm ondan geçmiyor Benim gençliğim açmadan solduysa da Güllerle dolu dallar utanmıyor Levent´tir derdine çaresi olmayan Var mıdır benden ala kan ağlayan Göz yaşım kadar çağlayamayan Manavgat, sessizliğinden utanmıyor Benim bunca kedere dayanan Var mı üstümü dert sayan Benim bağrım kadar yanamayan Güneş, güneşliğinden utanmıyor Bağrını taşa dizdiren Dudak bükmeden ölüme giden Berduş gibi çöllerde gezen Daha beni görmeden Mecnun´um demeye utanmıyor Senin bana yaptığın deryada damla Diyecek olsam da, inanma asla Hadi senin canın sağolsun amma Kader bile ettiğinden utanmıyor Yas tutarken yaşayamadığım yıllar Hüzün saçıyor üzerimde siyahlar Hem gider hem ağlar beyaz giymiş yar Yüzüme bakmaya utanmıyor Bu gece ağzımı bıçak açmazken Aklım tatlı hayallere dalmazken Benim adım atacak mecalim kalmazken Koskoca dünya dönmeye utanmıyor