Asın Beni

hiçbir farkı yoktur yaşamışlığımın ölümden nasılsa bir kefenin rengi ! yüzüme sardığım bebekler üşüyorsa güneş altında ki topraklar bereketliyse açlığa rağmen ambarlarda kurşuna dönüşüyorsa buğday bir rençperin teri kızıla boyamışsa Ceyhan'ı kan alabildiğince hapsetmiş Fırat kusmuşsa sömürüye kinini ve bir baş soğana vurulmuşsa yumruk söyletmeyin ! yakın beni boğazlanmış namus töre diye satılmış kara gözlere bir nubuk boyu gülümsemenin kahreden ezikliği çocukların avuçlarındaki dünyaya küfreden soyun süt dolu bir memeyi kesmesiyle aynı şeydir ettiği çığlığı yutkunmasıdır sesin doğmasıdır bir bebeğin kirpikten yanağa çocuklar ki etimizdir, rahim suyuyla abdestli örtmeyin ! ayıbımdır çıplaklığım, soyun beni mahcupluğa müptela kılınmış insanım insanım diyorum bakın ! bir ceylan kadar ürkek olsam da avcıdan korktuğumdan değil ! yavruma düşkünlüğümdür telaşım çok denizler geçseniz de / insanım ! sizi boğar gözyaşım ormanlar kadar yeşil olabilir umutlar gökyüzü kadar mavi, düşlerimiz buna rağmen solgunsa yanağımdaki gamze sulamayın ! bülbülleri ağlatmayın, kesin beni asırlık yaraların kanamasıyla sevmişim zulmün etiketinden kazımışım özgürlüğü sizin bildiğiniz can çıkması değildir ölüm bir leşse insanı ayakta tutan onurun iskeleti çöplükler de mezarlıktır, köprü altları ise ölülerle dolu ve onuru namus diye kıstırmışsak bacak aramıza -açın ağzınızı ! yummayın gözünü ki ince bir zarın arkasında birikmiş kansa şeref banyo köşelerinde doğuruyorsa yavrusunu bir kadın korkarak, boğazlıyorsa sonra ! ben namussuzum töre denen illete kurban cesetlerde şerefim ve onurumu örtüyorsa manken resimli gazeteler eşkıya yanımı dağlara çıkarmışsa adaletiniz ! duyayım sizi, bağırın minik parmaklarda kar beyazı mendiller şehrimin kirli yağmurlarında caddeler boyu satılık madeni değer çocuklarımızda, kadınlarımızda kaldırımlar boyu gelecek son model araçlarla caddelerde gezdirdiğimiz on dörtlük bir genç kızı otel odasına atma düşüyse onur ! ben onursuzum sahte tuvallerde resimcikler bin ton boya, binlerce gerçek yüz gizler sokaklar, şeceremizdir Sokaklar, çocuklarımızla dolu sokaklar bir liraya kirli avuçlarda satın aldığımız onurumuz ne zannettiniz, ekmek parası isteyen çocuğun gülüşünü bedavaya sattığınızdır elinize tutuşturulan pilot kalem ve unuttuğunuz- bende insanım-denen iki kelam siz insansınız onurlu,vakur ve ciğeri kilolarca altın eden ben değilim açın ağzınızı yummayın gözünü insan değilim ben ! asın beni