Bavulsuz Liman

derdimi öpüyor gece mahrem bir aydınlıkta utancını yere çalmış ay.. sığ; kirpiklerimin limanı dubası batık fer-imin asık bir surat bekleyişidir küfrüme ışık tutan fener yasla kendini burası.. mısırcı ve pilavcıların diyarı bütün tezgâhlar kimsesiz bir çocuğun gerdanında kurulmuş burası.. senin! tüm intiharların ipleri günahkar saçlarınla örülmüş.. yağmur.. sevdiğinin kollarından düşen bir kadın gibi ölümüne soluksuz.. renksiz, duldasız ve bütün izlerini çalan hırsız ! yurtsuz.. zamansız..! kılıcına döşüme saklandığın o ülkeye amansızca inen bir yumruk gibi..! kaldırım taşları.. uyanık! dizlerimdeki dermanı basit bir elveda-ya satan kara bir kedi nankörlüğü anlaşılmaz ve adını unuttuğum iklim saçlarıma yağar! için, içimde kaynayan koca bir kazan! kisvesine yabancı urba.. dünden dönmüş umut avuçlarındaki merakı saçlarıma taşıyan bu mendebur bekleyiş bitsin..! burası, senin.. gel ki, korkuyu ısırıp yaranı harlayıp vurduğun benle canın, canıma yaslansın öleyim ! bende ölmüşlüğünle.