Kara Gül

L Levent Saral
0 Altın Yaprak
minik elleriyle içime dokunan çocuk söyle çapaklı gözbebeklerinde kaç hayat saklı kirli mendiline savrulmuş şu madeni değerin kaç ekmek fiyatı yüzündeki şaşkın tebessüm titreyen dudağından dökülen abi biliyorum zoraki beşerin bedeli ödeyen çocuk söyle aslında ben miyim sendeki ben insanım sen değilsin öyle ya söyle şimdi nasıl bakıyorsun bizim dünyaya sokakların cinayet caddelerin pazarlık dolu sende olmayan menzil bende üzerine basmanın şevki söyle söyle ki bileyim durduğun yer mi şeceremdeki mevki sağ elinde kağıt mendil sol elinde pilot kalem ikisi bir arada kaç lira yüz katını versem ne dersin çocuk sığar mı insanlığım üç beş satıra şimdi bir hayal kuralım olmayan umuduna inat hadi bu da mı yasak düşlerini de mi kirletti üzerimden sıçrayan pasak ah çocuk sen yaşadıkça ben ben yaşadıkça sen olmamalısın tezat emperyalizme bu tablo önünde eğilmemeli mağrur bedenim sen sürünmelisin adam gibi ezmeliyim gözyaşlarını dolu dolu yağmurlarda hızla geçmeliyim önünden ıslamalıyım zaten ıslak ayaklarını ardından buza kesmiş bir gecede zevk olsun diye yakmalıyım kartondan yataklarını bana öfke kusmalısın çocuk on yaşında baliye ardından kokoya sonrada ne varsa doldurmalısın damarlarına direnme çocuk ! abi mendil diye unutma bu yaşam sana insanlıktan hediye seni köşede bekleyen babana sor çocuk sattığın her kalem için elindeki kağıda çentik atan işte o adam iki dakikalık hevesle seni yaratan dönüp ardından bu acımasız düzene satan affet çocuk koklayamam kara güllerini biliyorum ki elimi uzatsam sana içindeki nehir yutar beni

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.