Savunmasızlığım Budanan Çınarıdır Geçmişim

bir yanıma astığım sen diğer yanımda insanlık ki verem çelikten hasıra dönmüş saçlarım kazıyıp tırnaklarımla ten kokan bu toprağı yokluğuna acı ekilmiş ekmeğin arasına katık ediyorum seni memleketim kadar sevemem alın yazım kızgın güneş altında döktüğüm emeğe öküzlerimi ortak ettiğim acı gerçeğe sömürülmüş, beyni şırıngayla çekili sigara dumanıyla dolu boş bir belleğe yazamam seni gülüm yalnız bir şey var annemden kalan başımı dik tutan onur diye bir şey açlığın kamburu çıkmış omuzlarımda taşıdığım bir dilim ekmekle gitmeyen ağır bir koku nefesimde yaklaşamam dudaklarına sevdiğim utangaçlığımı avuçlarıma alıp bir pınar ararım kendime, soğuturum hasretini bağrımda filizlenir ülkemin fidanları ben su bile içemem, çatlaksa insanımın dudağı bu yüzden kuşanırım hırsı belime ve namluya sürerim sevdayı çocuklarımı düşünürüm kadınlarımda otuz yaş yorgunluğu babalarımın ellerinde içi boş eve dönüşler kara gözler kaçırır uykularımı binlerce anneye vebal taşır büyümüşlüğüm ben adam gibi sarsam da yaralarımı dikiş tutmaz yüreğim üzgünüm ceylan gözlüm sana harcayamam göz yaşlarımı urbamda kavgamla sırdaşım sabrımı sınasa da yollar acıdan peydahlanmış bu beden toprak kokan memeye asılmış dudaklarım kanım bir annenin sütünü taşır Anadolu kokarım zemheri gecelerde olsa yorganım bir ağustos akşamında mavi leğendi ilk durağım sorma gülüm, gül bilir misin diye bülbül çığırtkanlığında yırtılırken gırtlağım beyaz yapraklara asılıdır şakağım örselenmiş, ezilmiş ütopyası emperyal ellerde kirlenmiş daha doğmadan satılan bebeklerin gözyaşıyım kusamadığım kinle doludur kursağım sorma gülüm el bilir misin diye nasırlı avuçlardan savrulan umut tohumudur nadasına acı ektiğim toprağım ki benim kendime hırsımdandır sevdana kayıtsızlığım!!