Leyla Gül Varoğlu

Umutlar hayaller çıktı hep boşa Kendimle baş başa kaldım ağladım Aklıma gelmeyen gelince başa Firkat bahçesinde soldum ağladım…

Gizlice gönlüme sokulurken yar Kalbinin sırrına eremiyorum Sevda bağlarıma yağdırırken kar Gülçin olup güller deremiyorum…

Gölgemin sessizliğinde Aşk ile örerken kendi zindanımın duvarlarını Bir çocuk inanciyla inanıp, Adını ezber eden yorgun yüreğim,…

Közün düştü özüme yaralı kalbim sızlar Özüm sende sınanır aşk sabırla var olur Gül yüzündür güneşim gözlerindir yıldızlar…

Masada iki fincan kahve vardı Oysa tek başınaydı Belli ki beklenip gelmeyen biri vardı Hava soğuk hava ayazdı…

Hüzün dolu gurbet gecelerimde Bir gün arayıp ta sor benim yarim Dilimde türkümde hecelerimde Sen varsın diyerek sar benim yarim…

Hayalin dolaşır sessiz odamda Odama ışık ol dol beyaz beyaz Beklerim yolunu yüreğim gamda Gönlümden gönlüne yol beyaz beyaz…

Yüreğinde yerim olduğunu bilseydim Yaz yağmurları yağardı bahçeme Kışlar bahara Baharlar yaza dönerken…

Kıymet bilmeyene verirsen değer Yerlere serer de çula çevirir Haklıyken başını eğersen eğer Seni on paralık pula çevirir..…

Gönül vermiş idim yarin özüne Yusuf gibi görünürdü gözüme Sevda ile bakar iken yüzüne Gözlerimden akan yaşa değmezmiş.…

Rûhum rüzgâr olup, aşk ile eser Gönül yâri arar söz dile gelir Yokluğunda gecem ayaza keser Mızrapla inleyen saz dile gelir…

Hiç bir şey silemez dildeyse kara Çaresiz onulmaz dil yarasıdır Kapanır alınan en derin yara Dermanı bulunmaz dil yarasıdır…

Ömrümün her gününde asırlık elem saklı Elveda gönül hazım tek sevdiğim elveda Adın kalbime mühür artık dilde yasaklı Elveda gönül sazım tek sevdiğim elveda…

Bülbül olup selam verdim bir güle Gönlümün sultanı ol gitme dedi Mecnun edip beni salarken çöle Başımın belası gel gitme dedi…

Çile kervanının yolcusu oldum, Sevdana yolumu bağladı gönlüm Sayende gülmedim sarardım soldum Sazların telinde ağladı gönlüm…