Mevsimsiz Sağanak

Zaman çoktan yol aldı, birkaç saat çaldı yarından. Umutla beklediğim yarından… Hiç gelmeyen yarından. Yağan yağmurun cama vuran damlacıklarıyla uyandım sınırsız düşüncelerden. Perdeyi araladım,yıldızsız karanlık, ağlayan, ağıt yakan gökyüzü… Hoş neyi görmeyi umdum ki? Şiddetle yağan bu yağmurun altında olmayı istedim bir an penceremi açtım, başımı uzattım odamdan. Damlacıklar yol aldı saçlarımdan, kirpik uçlarımdan katılıp gözyaşlarıma. Mevsimsiz sağanağına tutuldum ömrün Sensizlik ölümden acı olurken Tortularken yüreğime Düşündüm Ne güzel yaşıyorduk baharını ömrün daha dün. Kapılmadan ayrılık rüzgarlarına Süngülemeden özlemler yüreğimi Tutsak etmeden sensizlik düşünceleri Bir çarmıha gerilmeden gözlerimin ışığı Ne güzel yaşıyorduk baharını ömrün daha dün Geceler sabah olmak bilmiyor Yarınlarsa gelmek Yorulur elbet bir gün saatin Yelkovanı-akrebi Sarılır yumağı yalnızlık çilemin Yeşerir dalında bir yaprak Kuruyan ağacının sevi bahçemin Oysa Senle olmakta vardı Senle ölmekte yolun sonunda Öyle değilmiş meğer Yalnızlığa bürünüp kollarında gecenin Uykuya hasret Çıkmazı da varmış sevmenin