Yine Akşam Oldu

Yine akşam oldu bulutlar çöktü yalnızlığıma gün son ışıklarını da çekip alırken penceremden sen geldin aklıma... yine bir akşam vakti beraberdik kumsalda gün batımı saçlarında dalga dalga denizin koyuluğunda gözlerin bakışların muamma bir ılık rüzgar sarmıştı bedenlerimizi ellerimiz son kez kenetlenmişti sevgiyle sözcükler yetersiz zamansa geçmek bilmiyordu bir ağırlık yüreklerimizde... oysa söyleyecek ne çok şeyimiz vardı birbirimize çaresizdik. o sıcacık dudaklarından bir fısıltı gibi çıktı 'Hosçakal sevgilim' soğukça, buzların çözüldüğü gibi çözüldü ellerin ellerimden arkana bakmadan yürüdün yavaşça yapayalnız kaldım o,akşam vakti ıssız kumsalda ardında ayak izlerin onu da dalgalar sildi acımasızca