Yüzüm kayıptır gözlerinde. Gözlerimde, ışığı karartılmış bir şehir ve toprağa düşen yağmur damlası günahkar, doğan güneş suçlu.…
Akabinde suretin asılır en işlek yerine zihnimin. Bir muamma olup takılır boynuma utanç, Kendi hakikatlığına ağlarken acılar. Ben o ihanetlerin infazında kaybettim insafımı.…
Olmaz ki be abicim! Her şeyin malzemesinden çalınmasına, kalitesizleştirilmesine…
Bir sabi dudağı dili çatallı,sinsi,zehirli yalayacak kızıllığını güneşin.…