Yağmur Damlalarını Kıskanırım

Yağmur damlalarını kıskanırım Öpücüklere fazla benzediğinden Her parlak şeyin gözleri Kıskanmak için haklı bir neden Kıskanırım kıskanırım Arıların sokmalarını bile Kıskanırım unutkanlığı ve belleği Uykuyu ve terkedilişi de Seçmiş olduğu kaldırımı Rüzgârın okşayan ellerini Benim o diri kıskançlığım Düş görürken uyandırır beni Kıskanırım bir şarkıyı bir sitemi Bir nefesi ve bir sızlanmayı Kıskanırım kıskanırım sümbülleri Hoş bir kokuyu bir anıyı Kıskanırım kıskanırım heykelleri Boş ve fettan bakışlarını Kıskanırım susmaya görsün Kıskanırım önündeki boş kağıdı Bir gülüşü ya da bir övgüyü Bir ürperişi kış gelince Değiştirdiği elbiseyi Bir an için dışarıya çıkınca Kömür tozlarıyla dolu bu dünya At tekme atar ısırır köpek Sen deli misin Giyiniyorsun Sokağa çıkacaksın demek Sokağa çıkacaksın ne serüven Hem de bensiz kötü bir oyun bu Öylesine korkarım arabalardan Ateş kadar korku verir bana su Günlerimin tümü O’nunla dolu Evren ise O’nun yansımasıdır Kırlangıçların hemen ardında Gökyüzü olduğu gibi kalır Cezayir menekşelerinin sapıklığı Parmaklarının arasındadır gözleri Elleriyle soğuktan bembeyaz olmuş Damların üstündeki karlar gibi Çeviren: Gertrude Durusoy / Ahmet Necdet