Martigue

Lei troubadour an tout canta, Luu vin, l’amour e la bèuta: Ieu vouéli canta ma viloto, Ma Veniso emé seis iloto. Pèr iéu ma bello es ma ciéuta Emé sa mar pèr si viéuta, ’Mé sei marin e sei pichoto Tant bèn floucado e tant faroto. Emé sei barco, emé sei pèi, Emé sei pouent, emé sei quèi, Sei chantié, sei ret, sei salino. Mi diran: Siés un Martegau! — Siéu ni fin, ni bèu, m’es egau, Mai ma viloto es bello e fino. .mw-parser-output .sindes{display:inline-block;height:1em;text-indent:0}.mw-parser-output .sindes>span{position:absolute}.mw-parser-output .sindes>span:first-child{left:0}.mw-parser-output .sindes>span:nth-child(2){right:0}(S.º D.º di Marsiglia).(Armano prouvençau — A. 1891).