Der Kranz (Uhland)

L Ludwig Uhland Ludwig Uhland
0 Altın Yaprak
Es pflückte Blümlein manigfalt Ein Mägdlein auf der lichten Au; Da kam wohl aus dem grünen Wald Eine wunderschöne Frau. Sie trat zum Mägdlein freundlich hin, Sie schlang ein Kränzlein ihm in’s Haar: „Noch blüht es nicht, doch wird es blühn; O trag’ es immerdar!“ Und als das Mägdlein größer ward, Und sich erging im Mondenglanz, Und Thränen weinte, süß und zart: Da knospete der Kranz. Und als ihr holder Bräutigam Sie innig in die Arme schloß: Da wanden Blümlein wonnesam Sich aus den Knospen los. Sie wiegte bald ein süßes Kind Auf ihrem Schooße mütterlich: Da zeigten an dem Laubgewind Viel goldne Früchte sich.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.