Deixando o doce fato e a cabana

L Luís Vaz de Camões
0 Altın Yaprak
Deixando o doce fato e a cabana, Hilário pastor por ũa serra alçada desta arte se aqueixava em voz irada da fermosa pastora Terciana: «Nem tu és nascida de gente humana, nem foste em ventre de mulher gerada; mas antre as duras feras és criada, mamando o leite algũa tigre hircana. Se em ti houvera algum modo de sentido, meu mal movera a aspereza tua e abrandara teu peito endurecido. Mas creio que mostrando a ira sua, Deus, pera ser das gentes mais temido, fez a mim desditoso e a ti crua.»

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.