Gönül Yarası

Uzakta erişilmeze, yanıp sevdâlanmışım Mükemmelin peşinde, tutuşup gâmlanmışım Gâye-i maksûduma, kalben evhâmlanmışım Belli ki kapanmıyor, bende gönül yarası Ararım uzaklarda, yitirdiğim dermânı İletmek mümkün değil, bu buyruğu fermânı Sözün tesiri için, yeğleyemem nermânı Böyle izhâr eyliyor, bende gönül yarası Tâ yürekten vurgunum, hayâlimi süslerim Vuslat adlı kelâma, ümîdimi beslerim Uzaklara daldıkça, alevlenir hislerim Bir fâsıla vermiyor, bende gönül yarası Aşk oduyla yanmışım, olacak mı söndüren? Levh-i Mahfûz'da yazgı, var mı bahtı döndüren? Bir tek "O" olacaktır, bu sancıyı dindiren Neden hafiflemiyor, bende gönül yarası? Bir suyken rahme geçtim, sonra Dünyâ'ya geldim Bülûğa erip sevdim, nice güzeller bildim Lâkin O'nun uğruna, hepsini birden sildim Şimdi illâ "O" diyor, bende gönül yarası Haftalar aylar böyle, kovalar birbirini Görmüş müdür geceler, bu sevdâ'dan pîrini? Müsâvî kılar ismim, dertlerin en mîrini Rasûl bile kullanmış, "Hümeyrâ" tâbirini Kuvvetli bir rüzgâr da, esip demez yerini... Bu hasret bitsin diyor, bende gönül yarası...