Bizim Sevgimiz

Herkes barda pavyonda, eğlenip de coşarken Uçkurunun peşinde, doludizgin koşarken Kendini kaybedip de, hudutları aşarken Efendice dürüstçe, sevdik diye suç oldu... Densiz zübbeler gibi, zıplayıp oynamayız Her güzeli görüp de, salçalı kaynamayız Doksan-altmış-doksana, sırvanıp yaynamayız Biz helâl süt emmişiz, anlattığım kaç oldu? Çocukluktan almışız, bu köklü terbiyeyi Ölüm içre yaşayıp, kollarız telbiyeyi Azmak dâim getirir, mahvı ve tecziyeyi... Bilgeler nasihâtı, başımıza tâc oldu... Gönül eğlendirmeyi, nâ-hoş âdet belledik Allah Emrin tutup da, gelinleri telledik Besmeleyle hâtunun, zülüflerin elledik Gayra tevessül eden, nazarlarda aç oldu... Karac'oğlan âşıktı, ama Rabbin bilirdi, Mecnûn, Leylâ uğruna, aceb neden delirdi? Fuzûli şiir yazsa, dilber cehde gelirdi Şimdi aşklar sevgiler, bel altı ve kıç oldu...