Anılar Toz Duman

Toz duman arasında Anılarımı topladım dün Belki de dağıttım Neden bu kadar kolay oldu Anıları toplamak ya da dağıtmak Neden anlamsızdı mekan Neden sel olup akmadı Gözyaşlarım Yoksa taş mı kesildi kalbim Anıların arasında kol gezen Toz duman mıydı Sevdam mıydı yoksa Kuru kupkuru bir hüzündü Yüreğimin derinlerinde Oradan oraya savrulan sevdam Toz duman arasında Anılarımı topladım dün Ya da ben öyle sandım Hepsi yaşandıkları yerde ve Yerli yerinde kaldı sanki Yanıma aldıklarım neydi peki Tozları olabilir mi anıların Nedendir bilinmez Yanıma almayı istemediğim Alamayacağımı bildiğim Anılar da vardı Kalanların arasında Boynu bükük ve yeni anılar Oturup son bir defa daha baktım Yanıma alamadıklarıma Bükmeyin boynunuzu Beni ağlatacaksınız Ve bunun hiç sırası değil şimdi Gönül kapımı istediğiniz an Çalabilirsiniz Zaman herşeyi halleder Belki günün birinde Sizi de alırım yanıma dedim Duyulur duyulmaz bir fısıltı ile Tek tek vedalaştım Onlarla ve bütün odalarla Bazılarına birkaç kez uğradım Rüyalarımda olsun yine gelirim Diye de söz verdim hepsine Herşey bittiğinde Toz duman olmuştu ellerim Yüzüm, saçlarım ve bütün bedenim Ellerimi ve yüzümü yıkadım Simsiyahtı akıp giden anılar Üzerimde kalan son toz da Ilık bir suyun altında yitip gitti Yüreğimin derinlerinde bir yerde Belli belirsiz kımıldayan Bir toz zerreciği var halâ Son nefese kadar da Orada kalacak besbelli Bir daha ne zaman tozlanır anılar Belki de hiç tozlanmazlar artık Kim bilir... Belki...