Bir Rüyada Kaldı Aşkımız

Gelirdin ya hani beyazlar içinde Bir daha gitmem gidemem derdin Seni gökteki yıldızlar kadar Çok seviyorum derdin El ele dolaşırdık sabahlara kadar Gecenin karanlığına aldırmazdık Yakamozlarıyla Ay yeterdi bize Deniz kıyısındaki banklara El fenerinin ışığında İsimlerimizi yazardık Boğazdan geçen gemilerin Kaptanlarına mors alfabesiyle Rüya gibi aşkımızı anlatırdık Cevapları içimizi ısıtırdı Her akşam aynı sözlerle Falımıza bakardı çingene kadın Çayımızı içerdik her sabah Aynı sabahçı kahvesinde Ayaklarımız bizi taşımaz olduğunda Terkedilmiş ahşap eve sığınır Tozlu odalarından birinde Bir zamanlar temizlenmekten Aşınmış tahtaların üzerinde Kuştüyü yatakta yatıyormuş gibi Mutlu mesut uykuya dalardık Ta ki çocuklar oyuna başlayıp Çığlıklarıyla uyandırana kadar Her uyandığında kızardın çocuklara "Rüyamda tam seni görüyordum" diyerek Uzun, uzun gülerdik her gün aynı söze Dışarı çıktığımızda Güneşi alacasını yitirmiş denizi Kucaklamaya hazırlanırken bulurduk Alışmıştık Güneş denizi kucaklarken Birbirimizin kollarına atılmaya Sen Güneştin sanki ben deniz Bir rüyaydı uyandık ayrı yerlerde Ne ay, ne yakamozları Ne gemiler, ne kaptanları Ne çingene kadın, ne yıldızlar Ne sabahçı kahvesi, ne ahşap ev Ne çocuklar, ne oyunları Ne Güneş, ne deniz Ne sen ne de ben kalmadık Onlarla hiç yaşamadık sanki Ve sanki sen hiç sevmedin beni Gökteki yıldızlar kadar çok Ayrı ayrı yerlerde uyandık bu rüyadan