Gecede

Hiç sebebin olmasa da Bir sebep bulur tuhaflaşırsın Gecenin içinde Bir ağlar bir gülersin Hüzünlenirsin bir şarkıyla Gülümsersin arada Kötü çok kötü Sözler söylersin Yalnızlığın kulağına Karanlıkta karşına çıkan Hiç kimseye kıyamaz Gölgelerine kurşunlar sıkarsın Onların ne suçu vardı Ne yaptım ben diye Hayıflanıp, dövünürsün sonra Bir rüya görürsün gözlerin açık Karşında kocaman bir ayna Aynada gördüğün herşey Ninenin gözlüğünü ödünç Almışsın gibi siyaha çalan gri Ne beyaz vardır görünürde Ne de öteki renkler Birden büyür göz bebeklerin Varsa da göremezsin Koyu griden başka renk Gece ilerledikçe Öyle şeyler gelir ki aklına Anıların, acıların Ve boşa geçen yıllarına Yanar da yanarsın Bir karış gridir her birinin üzeri Kirlenmiş sanıp herşeyi Beyaza boyamaya kalkışırsın Ve öyle üstüne gelir ki hayat En derin denizin en derininde Dünyanın en yüksek tepesinde Gökyüzünün en uzak yıldızında Olmayı düşlersin bir çırpıda En tuhaf olan nedir bilir misin Ne olur gelin artık diye Yalvarırken yarınlarına İnanamazsın yalnızlığına Ve sesin senin değildir artık...