Hey Gidi Çanakkale!...

O gün kana boyandı Çanakkale suları Bir büyük destan yazdı ceddimin orduları Mehmetçiğin elinde arsız düşman yuları Nusret mayın gemisi düşmanı uyutmuştu Gökte bomba sesleri boğazları tutmuştu Karadan ve denizden kasırga esiyordu Yedi düvel bir olup kin, nefret kusuyordu Bombalar konuşurken vicdanlar susuyordu Hey gidi Çanakkale kahramanlar otağı Haçlı yedi silleyi taşırınca bardağı Gayrete geliyordu melekleri görenler Vuslata koşuyordu makber gülü derenler Şehadet şerbetini içiyor alp-erenler Çanakkale suları tutuşmuş yanıyordu Peygamber ordusunu tüm cihan tanıyordu. Ehl-i Salib’in Türk’e tarihî bir kini var Bu milletin, uğrunda ölecek hak dini var Yiğit cengâverlerin zafere yemini var Hakk’a kulak verenler bil ki oyuna gelmez Mazlumu ağlatanlar iki cihanda gülmez Gök kubbeden ruhlara yağan kar üşüyordu Bir nefer cenge girip öbürü düşüyordu Can, cânâna varınca mekânı aşıyordu Çanakkale içinde kadim Aynalı Çarşı Bu ne çelik irade yedi düvele karşı Çanakkale bizlere moral olsun, hız olsun Yolumuzla kesişen uçurumlar düz olsun Hakk’a giden adımlar yarınlara iz olsun Yürüyün ufuklara, nefesiniz kalsa da… Yüreklere gül dikin, hazan vakti solsa da… Gerisi lâf-ı güzâf budur cihad-ı ekber Melekler hazırlıyor yüce ruhlara makber Nur aguşunu açmış seni bekler Peygamber Bundan büyük bir müjde olmaz gayri dünyada Kurtuluş beratınız sunulacak ukbada Barut fıçısı gibi patlamaya hazır yer On binlerce şehide mezar oluyor siper Fânilikten kurtulup bâkileşiyor nefer Anaların gözyaşı düşmanı boğuyordu Çanakkale ufkundan bir güneş doğuyordu