Nöbetin Tuttu Gene

Nöbetim tuttu gene durgunlaştım, ellerim gözlerime uzandı sakladım bende kalan varlığını daldım bir boşluğa dudaklarım lanet okurken gözlerim gel diye yalvarıyor sana sei kesilmiş yüreğimin aşk ile nefret arasında sıkışıp kalmış öylece nöbetin tuttu gene Her gelen sen her giden sen bir hayal kuruyorum bir şiir yazıyorum bir resim çiziyorum bir gül kokluyorum sen Kurudu dudaklarım türkü gibi okurken seni ve tüketirken senli muhabbetlerde nefesimi tufan oldu sözcükler gözlerimde ağlattın sen yine beni nöbetin tuttu gene Yalnızlığım artık karartırken içimi saçlarımı okşayan ellerin geldi aklıma durup bakmak istesem yüzüne binlerce isyan çıkar ağzımdan hissetmek için ellerini doyasıya çevirdim yüzümü boşluk tarafa korkuyorum bir kez daha kaybetmeye seni korkuyorum bir hayalini daha kaçırmaya yanımdan nöbetin tuttu gene Sıkıldım sensiz seninle ettiğim sohbetlerden sensiz okşadığım saçlarından ayrılık ne gerektiriyorsa artık unutulmak ve unutmak gibilerinden ve bencillik çarpacaksa gözlerime hayalleri ben kurduysam ve benim için ise sadece sensizde yaşıyorsam hiç usanmadan seni unutuyorum nöbetim tuttu gururdan öte....