Vur Beni Ey Cane

Ense kökümden vur beni ey can-e vur ki bu zulme suskun bedenim ağlamakta olan ruhumu köreltmesin vur beni ey cane, yasakların ortasında yasakların ortasında ruhum özgür kalsın Ense kökümden vur beni tüm ikilemler ona ersin Yalanlara, zulümlere ve kargaşalara karşı içten ağıtlar içten gözyaşları ama bedenimin bu sessizliği ve yumruklarımın bir çınar gibi devrilişi işte bu ikilem, işte bu çıldırtır insanı vur ki, acısı işlemsin cebelleşmekte olan ruhum durgunlaşsın ölümü tadacak olan bedenim acıyı çekecek olan bedenim çırpınarak akıtsın kanını içimdekileri anlatmak uğruna ince bir çizgi kalmasın dudaklarımda söyle ey cane bıraksınlar omuzlarından alaşağı ayaklarıyla sürsünler tabutu artık içinde bana ait hiçbir şey yok çıkarttım ondan asıl varlığımı.