شمارهٔ ۱۳۴

گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازم گه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم چون نیم در تو دمی در من بیچاره بدم می نیاید بطرب هیچکس از آوازم کبر و نازی که کنی بر من از آن مفتخرم در میان همه عشاق از آن می نازم عاشقی به زمنت کو که بوی پردازی دلبری به ز توام کو که بوی پردازم حسن مجموع بتان در نظرم میآید چون نظر بر رخ زیبای تو می اندازم چونکه هر لحظه ز تو حسن دگر میبینم با تو هر لحظه از آن عشق دگر میبازم شاهباز تو بدم دست تو پروازم داد باز بر دست تو آیم چو بخوانی بازم بلبل روضه بستان و گلستان توام هم بگلزار تو آیم چو دهی پروازم مغربی نقطه آخر چو به اول پیوست دیدم انجام من آنجاست که بود آغازم