شمارهٔ ۱۳۶

ای روی تو در حجاب کونین بردار ز رخ نقاب کونین حیف است که بحر تو نهان است وانگاه عیان حجاب کونین با بحر وجود تو نشاید ایدوست دمی سراب کونین برقی بجهان ز مهر رویت بشکافت ز هم سراب کونین نی نی غلطم که هست رویت ظاهر تر از آفتاب کونین محجوب هستم و مانده ام دور از روی تو در حجاب کونین سرچشمه چشم من بکلی پوشیده شد از تراب کونین عمریست که تشنه توام من سیراب شده ز آب کونین برتافت عنان جان و دل را از جانب تو حباب کونین خواهم که شوم خراب چشمت تا کی بشوم خراب کونین زین بیش مدار بیقرارم سرگشته در انقلاب کونین از گردن مغربی بلطفت بگشا گره طناب کونین