شمارهٔ ۱۴۹

بیا ز چهره خوبان جمال خود را ببین ز خط و خال بتان خط و خال خود را بین ز شکل و هیاءت و رخسار و ابروی خوبان به بدر خویش نظر کن هلال خود را بین بیا بعزم تماشا بکاینات نظر ظهور صورت علم و خیال خود را بین دلم که هست ترا آینه در او بنگر اگرچه مثل ندارد ندارد مثال خود را بین ز اعتدال قد سرو هر پریرویی بقدر خویش مگر اعتدال خود را بین بسوی دل نظری کن که حال دل عجب است ز حال طرفه او طرفه حال خود را بین بحال چاره گری حسن کامل خود را نگر در آینه دل کمال خود را بین بفقر و فاقه و ذل و تواضعش منگر غنا و عزت و جاه و جلال خود را بین