Aşkına Pervaneyim

AŞKINA PERVANEYİM Düşlerimde bazen güller açardı Beyazla kırmızı sarı da vardı Her bir gül değişik koku saçardı Gönül peteğimde arı da vardı Izdırabım dinmez yaram giz bende Çilemi çekerim sevdam biz bende Bakışın yaktığı gizli iz bende Volkan tutuşturan harı da vardı Karanlık ürperir titrer savrulur Yanan bu yürekte güneş kavrulur Hayalle arzuyla sevdam yoğrulur Aşması imkânsız zarı da vardı Hüzünlü yolların bitmez çilesi Özlem hasret ile dolu filesi Yıkılmaz sandığım aşkın kalesi Tufanda savrulmuş yeri de vardı Efkâr girdabında döner dururum Düşmeden toprağa özde çürürüm Şebnem bile deymez mutlak kururum Çığ olup büyüyen karı da vardı Ufuklar karardı gündüzüm bitti Engin umutlarım kayboldu gitti Mahir derki artık canıma yetti Aşkına pervane biri de vardı