Ölünce Güldü Şair
M Mahmut Cantekin
0
Altın Yaprak
Kalem neferiydi,
Mısralar alın teriydi…
Sevgi pınarıydı sol yanı,
Dinmedi haksızlığa isyanı…
Yeşertti her yeni günle umudu,
Ne varsa hayata dair,
Sofraya serdi şair…
Aydınlığın yılmaz yolcusu,
Baş konuğuydu hüznün…
Kattı sesini rüzgâra,
Bağırdı sevda dağına,
Yıldızları çağırdı ayağına…
Sağdı bulutları boyadı gökyüzünü,
Çilingir sofrası kurdu kuşlarla…
İpek üretti kozasında,
Gören çok azdı bu hüneri…
Gün öpüp uğurlarken geceyi,
Nefesini uçurdu belediye parkında…
Gözü açık dinledi mezarında,
Kendi şiirlerini övgü dolu nutukları,
Yaşarken o değildi unuttukları
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş