Sahte-Gerçek İmgeler

Oluleri rahatsiz etmem ben ebedi hicliklerinde, Huzun doludur ruhlari eminim, zamanin otesinde. Ne olur artik siz de rahat birakin onlari, Benligimin mezarliginda, o masum ve guzel ruhlari. Iyi hatirlarim bir zamanlar onlar sizden parcaydi, Esirgiyorsunuz onlardan benim duydugum saygiyi. Capcanli, dipdiriyken yasatmadiniz, oldurdunuz, Ve yalniz kimliklerini kendinize uygun gordunuz. Ben unuttum onlarin oldugunu sanirsiniz ki, Almak istersiniz onlarin bendeki asude yerlerini. Ama mezarlari basinda beklerim ben onlari, Bir baskasi yerine gecse azap duyar ruhlari. Bazan baskalari gelir, baska ruhlar, ayni bedende, Gizlenerek gelir ve sahiplenir olu bedenlere. Izin veremem gecmise ve anilara saygisizliga, Zorlansaniz bile giremezsiniz artik o kiliga. Bilirim artik onlar zamanin diger tarafinda ebediyen, Gun boyunca icimde huzun bu mezarligi benim bekleyen. Ama bir gun daha bitmek uzere, kizillasiyor ufuk, Ve nihayet karanlik olur kizillik, sonra losluk. Cunku losluk sacan ay gelir yerine oturur, Her gecenin her aninda hep orada durur. Kizillik kalkar toprak tumseklerden ay gelince, Hafif bir savk vurur sevgili tepeciklere. Ben her zaman agacimin altinda oturuyor olurum, Derken anilardan hediyelerle gelir birkac dostum. Huzur ve cosku iksiri icimi isitmaya baslar, Eminim sabaha dek birakmaz beni dostlar. Her gece ay dogar, onlar gelir zamanin otesinden, Sabahlariz yudumlayip anilari, mazinin mahzeninden. Dostlarim geri doner, artik gece bitmek uzere, Disarda hayat canlanir, huzun coker benim yuregime. Iste bir tane daha, acisi henuz icimde taptaze, Ruhu bir sure burda bekleyecek, zaman unutturur diye. Ve ben o zaman huzur duyar, rahatlarim ancak, Ben viranemde oyalanacak, o kendini unutturacak.