Serzeniş

Yillardir gormedim, yoktun yanimda, Avundum huznum dolu hatiralarla. Ve yuregimi artik susturdum sandim, Ama an geldi catti, onu hatirladim. Sen, ozledigim, sanki o imgedeydin, Sanki yillarca uzaktan cikip ta geldin. O zamanlar ofke duydum, kizdim, Zalim dedim, gecelerce agladim. Simdiyse umudum oldu artik senin, Bir zamanlar azap veren sevgin. Goruyorum karsimda simdi daha beterini, Disi gorunuslu fusunkar bir zebani, Elinde ask adinda tanrinin kirbaci, Her ucunda cehennemin bir turlu azabi. Boyle bir puskul var sanki kirbacta, Vurdukca yaralar acilir her yanimda. Ilahi iskence bu, yaralar aci verir, kanar, Ama o guldukce acilarim daha da artar. Yine de sabir tek avuntum, direncim, Tanrinin ofkesi dinsin diye beklerim. Yeter artik bu azap, bu ofke dinsin, Yalvarayim zamana beni iyilestirsin. Gerci derin yaralarin izleri hep kalir, Bilirim, aci yerini zamanla huzne birakir.