Toprak Ağlıyor

Gonca bir gül iken bağrına düştün Cemalini gören toprak ağlıyor Bülbüller susmuş yarasalar dargın Ay buluta girmiş karalar bağlıyor Ah benim ceylan gözlüm derya bakışlım Uzandım toprağa yere ,yere yapıştım Ferhat a döndüm dağlardan aştım Bütün hayallerimin uçtuğunu gördüm Yaşamak nefes almak ise yaşıyorum işte Gerçekte görmek yok artık hayalde düşte Alıp kazmayı sen kabir bir kabir deş de Nasıl yaşadığımı sen söyle bana Yastıklar döndü sanki dikene Hekime sorma sakın sor bir çekene Boynu bükük gezene değil yaşlar dökene Halimden anlı yan onlardır benim Güneş farklı doğuyor yıldızlar seyrek Akıl gitti benden kaldı bir çeyrek Yürek hızlı çalışıyor sızlıyor böbrek Tutup kolumdan hekime götürün beni 28 09 20 10