رباعی شمارۀ ۱۰۴
م مهستی گنجوی
0
Altın Yaprak
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز
من بنده بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş