شمارهٔ ۶۵
م مهستی گنجوی
0
Altın Yaprak
هر کارد که از کشته خود برگیرد
وندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر بار دگر بر گلوی کشته نهد
از ذوق لبش زندگی از سر گیرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş