شمارهٔ ۴۴ - در مدح سلطان مسعود غزنوی

م منوچهری دامغانی
0 Altın Yaprak
آمد نوروز ماه با گل سوری به هم باده سوری بگیر بر گل سوری بچم زلف بنفشه ببوی لعل خجسته ببوس دست چغانه بگیر پیش چمانه به خم از پسر نردباز داو گران بر به نرد وز دو کف سادگان ساتگنی کش به دم ای صنم ماهروی خیز به باغ اندر آی زانکه شد از رنگ و بوی باغ بسان صنم شاخ برانگیخت در خاک برانگیخت نقش باد فرو بیخت مشک ابر فرو ریخت نم مقرعه زن گشت رعد مقرعه او درخش غاشیه کش گشت باد غاشیه او دیم قمری در شد به حال طوطی در شد به نطق بلبل در شد به لحن فاخته در شد به دم در جلوات آمده ست بر سر گل عندلیب در حرکات آمده ست شاخک شاهسپرم باد علمدار شد ابر علم شد سیاه برق چنانچون ز زر یک دو طراز علم راغ به باغ اندرون چون علم اندر علم باغ به راغ اندرون چون ارم اندر ارم بر دم طاووس ماه بر سر هدهد کلاه بر رخ دراج گل بر لب طوطی بقم گردن هر قمریی معدن جیمی ز مشک دیده هر کبککی مسکن میمی ز دم رنگ رخ لاله را از ند و عودست خال شمع گل زرد را از می و مشکست شم ماهی در آبگیر دارد جزعین زره آهو در مرغزار دارد سیمین شکم باد زره گر شده ست آب مسلسل زره ابر شده خیمه دوز ماغ مسلسل خیم صلصل خواند همی شعر لبید و زهیر نارو راند همی مدح جریر و قثم بر دم هر طاووسی صد قمر و سی قمر بر پر هر کککی نه رقم و ده رقم مرغان بر گل کنند جمله به نیکی دعا بر تن و بر جان میر بارخدای عجم بار خدایی که او جز به رضای خدا بر همه روی زمین می ننهد یک قدم شاه جهان بوسعید ابن یمین دول حافظ خلق خدا ناصر دین امم از بر اهل زمین وز بر تخت پدر هست چو شمس الضحی هست چو بدر الظلم روی ندارد گران از سپه و جز سپه مال ندارد دریغ از حشم و جز حشم دولت او غالبست بر عدو و جز عدو طاعت او واجبست بر خدم و جز خدم عاقبت کار او در دو جهان خیر کرد عاقبت کار او خیر بود لاجرم نیست به بد رهنمون نیست به بد مضطرب نیست به بد بردبار نیست به بد متهم شرم خدا آفرین بر دل او غالبست شرم نکو خصلتیست در ملک محتشم بد نسگالد به خلق بد نبود هرگزش وانکه بدی کرد هست عاقبتش بر ندم دیوست آنکس که هست عاصی در امر او دیو در امر خدای عاصی باشد نعم ایزد هفت آسمان کرده ست اندر قران لعنت اینند جای بر تن دیو دژم خسرو ما پیش دیو جم سلیمان شده ست وان سر شمشیر او مهر سلیمان جم بالله نزدیک من حاجت سوگند نیست کز همه دیوان ملک دود برآرد به هم یا بکشدشان به پیل یا بکشدشان به تیر یا بگذارد به تیغ یا بگدازد به غم تیغ دو دستی زند بر عدوان خدای همچو پیمبر زده ست بر در بیت الحرم نز پی ملکت زند شاه جهان تیغ کین نز پی تخت و حشم نز پی گنج و درم بلکه ز بهر خدای وز پی خلق خدای وز پی ربح سپاه وز پی سود خدم دانی کاین فتنه بود هم به گه بیور اسب هم به گه بخت نصر هم به گه بوالحکم هم گه بهرام گور هم گه نوشیروان هم به گه اردشیر هم به گه رستهم آخر چیره نبود جز که خداوند حق آخر بیگانه را دست نبد بر عجم آخر دیری نماند استم استمگران زانکه جهان آفرین دوست ندارد ستم ایزد ما این جهان نز پی جور آفرید نز پی ظلم و فساد نز پی کین و نقم داد ببین تا کجاست فضل ببین تا کراست کیست عظیم الفعال کیست کریم الشیم اوست خداوند ملک اوست خداوند خلق اوست محلی به حمد اوست مصفا ز ذم داد بر خسروست فضل بر شهریار جود بر شاه شرق بخشش مال و نعم تا نکند کس شمار جنبش چرخ فلک تا نکند کس پدید منبع جذر اصم شاد روان باد شاه شاد دل و شادکام گنجش هر روز بیش رنجش هر روز کم بر سر او تاج او نور فزوده به ملک در کف او تیغ او خصم کشیده به دم دست سوی جام می پای سوی تخت زر چشم سوی روی خوب گوش سوی زیر و بم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.