Demişler

Şöyle bir hayatın fanidir işi. Akibet yolcusu mezar demişler. Ararsa kaderde kendini kişi. Mühleti emanet yazar demişler. Rüzgarla konuştum karşı tepede. Ben dedi naraydım herbir efede. Muzaffer terazi, zafer kefede. Yetmez mi misale Sezar demişler. Bir kedi düşündüm fakir mi fakir. Koysunlar ismini sıradan tekir. Maksadın yemekse ey kasap bekir. Bıçağın beyhude keser demişler. Bozkırda akarken son hızla zaman. Mor koyun çalıyor kavalda çoban. Koyunlar yabancı kuzular yaban. Hem öksüz hem yetim gezer demişler. Çobandan anladım sürüyü felek. Adresi seslenir keçide kerek. Başında nişanı beyazlı inek. Duyarsın ismine, sakar demişler. Sen buna takılıp sebebler eşme. Basiret bulmadan esrarı deşme. Canlıya cansıza hep aynı ceşme. Suları hizmete akar demişler. Canlıdan koymuşken nokta yazıya. Tavşanın nefreti haklı tazıya. Selamı haramdır kurdun kuzuya. Vuslata manidir, fikir demişler. Muhabbet ordusu dağa varınca. Suleyman sesine durdu karınca. Tevhide adalet hukuk sarınca. Yüceltti Hüdhüd'ü zikir demişler. Canlıdan temsile az daha devam. Basiret ağlasın şenlensin avam. Semavi sarayda kimsesiz davam. Hal bilmez kullara fakir demişler. Hal bilmek ağaçta çiçek çubuktur. Mevsimi harcama zaman çabuktur. Hikaye tomurcuk ya da çocuktur. Meyveye durunca şükür demişler. ''Ya devlet başaymış ya kuzgun leşe''. Kasaplık işimi sakladım dişe. Velhasıl kaderde bu ince işe. Devranı döndüren zikir demişler. Talihsiz bedende neylesin deri. Yağmurdan kaçanın dolu kaderi. Hancılar ne bilsin ıslak kederi. Yolcunun sinesi, erir demişler. Kıymetin hükmüne gelince sıra. Odunun kardeşi ateşli çıra! Renk ile eş değil altın bakıra! Tasmaya zincire demir demişler. İnsanda bu sırrı vursan mihenge. Tartamaz terazi bozulur denge! Gönülden olmayan çilesiz cenge. Meydana gelmeyen fikir demişler. Ararlar insanı maymunda muzda. Karınca yuvası bulunmaz kuzda. Yazıktır tohuma donarsa buzda. Beyhude yaşadın bekir demişler. İnsanı tarife yetersiz imkan. Erdin mi sırrına ne demek vicdan. Toprağın şifresi olsaydı insan! Bir başka şifreye mısır demişler! Ayakta yolluktur çardakta kilim. Has oda samurdur gör dilim dilim. Avamın halısı kendine bilim. Her yere serilir hasır demişler. Kamilin ayağı mindere basmaz. Şal diye papucu duvara asmaz. Mukaddes çiğnemez emirle susmaz. Emanet kaldırmaz kusur demişler. Her zaman gönülde taşı zarifi. Bilinen insanın budur tarifi. Ötesi muamma, aşar arifi. Değişen sadece devir demişler. Şu vakit ayandır ahir zamanda. Kayboldu kılavuz çağdaş dumanda. Gezinir hürmeten vicdanım kanda. Zahirde yoluna damar demişler. Ölümden habere göşyaşı refah. Duygusuz çilesiz takiye eyvah. Hakkını vermeden ağlama günah. Rehavet gizliden şamar demişler. Artıyor sinemde dedikçe meram. Nihayet vasiyet bakiye selam! Mecnunum Leylaya velhasıl kelam. Marifet çölünde yanar demişler. Ararsan kalemde eskimez bir sur. Bende can faniyim bulunur kusur. Köyümde İlhanım şiirde Mansur. Kütükte soyuma yakar demişler.