¿Con que al fin, dueño inhumano...?

M Mariano Melgar
0 Altın Yaprak
¿CON QUE AL FIN, DUEÑO INHUMANO...? ¿Con que al fin dueño inhumano, Mi fino amor, mi ternura Te has enfadado? Sera porque sufro fino Tanto amor, tantas angustias. Tantos agravios. Tienes imperio en las nubes Para mandar se ejecute Mi muerte presto: Sabe que el cielo se ofende, Pues sin motivo me matas, Pero obedezco. Ese amante de quien hoy Recibes tiernas caricias, Sera el cuchillo Que divida en igual parte Tu corazón, como tu Partes del mio. Mudados veras mañana Los fingidos homenajes Que hoy te tributan: Y un desengaño te hará Conocer que no soy falso, Como me juzgas. Mi muerte procurare Para vengar lo que hoy haces, Cruel homicida. Y tus gustos momentáneos Fenecerán con la muerte De mis cenizas.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.