Chernobyl

In het verdorde radioactieve landschap dansen vreemde schimmen een onbekende dans Zonder uitdrukkingen op het gelaat draaien ze alsmaar in het rond Het lijkt wel op een dans zonder einde in een omgeving dat zijn einde al lang gevonden heeft Want hier spreken de bomen nog nauwelijks met elkaar en hebben de planten en bloemen geen animo om te groeien en bloeien en vliegen de vogels er met een grote boog omheen Om hier te sterven, dood te gaan is eigenlijk onmogelijk daar alles reeds gestorven is Het enige besef dat hier nog leeft is het medelijden Medelijden met de tijd die hier voor eeuwig stil zal staan