De Matroos Die Ik Ooit Was

M Mario, Lucien, Rene Odekerken Mario, Lucien, Rene Odekerken
0 Altın Yaprak
De horizon was mijn kompas, de wind mijn metgezel, golven droegen mijn dagen, de zee sprak in stilte. Mijn handen voelden touw en staal, het dek onder mijn voeten zong verhalen van verre havens, van onbekende kusten. De nachten waren sterren die fluisterden, de lucht een eindeloos dak, het water een spiegel van wie ik was, zoekend, varend, wacht houdend. Kameraadschap was ons anker, stilte onze kracht, de dagen zonder land gaven ons tijd om te dromen. Ik was een matroos, een zoon van de wind, een schaduw op het water, de golven van mijn verleden. En toch, zelfs nu aan land, voel ik de zee in mij, als een stem in de verte die nooit zal verstommen.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.