Modlitwa

Panie, który widzisz to, czego nie umiem nazwać, przychodzę nię po odpowiedzi, lecz po ciszę. W moich dłoniach drży świat zbudowany z wątpliwości, a serce, jak liść w jesiennym wietrze, szuka schronienia. Nie proszę o drogę prostą, lecz o kroki pewne, nie o światło jaskrawe, lecz o blask wystarczający, by widzieć następny próg I nie bać się przejść. Jeśli w moim sercu wciąż rodzi się lęk, zamień go w ziarno, które zakiełkuje w siłę. Jeśli milczenie wydaje się puste, niech stanie się miejscem, gdzie przemawia nadzieja. Panie, który jesteś bliżej niż myśl, ucz mnie słuchać, zanim poproszę, widzieć, zanim osądzę, kochać, zanim zabraknie czasu.