Weer Vertrouw Ik Mezelf Toe

Weer vertrouw ik mezelf toe het ongemak dat in mij heerst Het niet kunnen begrijpen van wat er zich om me heen afspeelt En de dingen die duidelijk zichtbaar zijn verdring alsof ze niet aanwezig zijn Weer vertrouw ik mezelf toe dat hetgeen mij dierbaar is mij nagenoeg ongedeerd laat En dat ik waarschijnlijk niet meer het besef heb dat ik nog leef Weer vertrouw ik mezelf toe dat ik niet meer de persoon ben die mijn moeder ter wereld gebracht heeft En dat ik onwaardig ben om überhaupt haar zoon te mogen zijn Want de liefde die zij middels haar natuurlijk moeder instinct aan mij heeft gegeven nooit genoeg heb mogen waarderen