شمارهٔ ۱۳۹
م مسعود سعد سلمان
0
Altın Yaprak
چون روی هوا دوش به قیر اندودند
تا روز همه تپان و لرزان بودند
بر تارک من ستارگان نغنودند
گویی که همه بر تن من بخشودند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş