شمارهٔ ۱۵۵
م مسعود سعد سلمان
0
Altın Yaprak
صالح تن من ز عشق دامن بفشاند
تا مرگ قضای خویشتن بر تو براند
دل تخته درد و ناامیدی برخواند
شادی و غمم تو بودی و هر دو نماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş