شمارهٔ ۲۹ - در مدح ابونصر پارسی و شرح گرفتاری

م مسعود سعد سلمان
0 Altın Yaprak
از پس من غمست و پیش غم است ز بر من نمست و زیر نم است این دل بسته خسته درد است وین تن خسته بسته الم است عجبا هر چه بیش می نالم مرمرا رنج بیش و صبر کم است بی شمار انده است بر من جمع این بلا بین کزین شمرده دم است آتش طبع و دود نیاز همه از پخت دوزخ شکم است به فزازنده سپهر بلند وین شگفت این بزرگتر قسم است که همه وجه بر من مسکین از همه کس تعدی و ستم است چه توان کرد کانچه بود و بود بوده حکم و رفته قلم است قصه خویش چند پردازم به کریمی که صورت کرم است خواجه بونصر پارسی که چو مهر به همه فضل در جهان علم است در هنر تاج گوهر عربست در نسب فخر دوده عجم است کف کافیش بحری از جود است طبع صافیش گنجی از حکم است در جهانش به مکرمت دست است بر سپهرش ز مرتبت قدم است رزمش افروخته تر از سقر است بزمش آراسته تر از ارم است از بد روزگار معصوم است به بر شهریار محترم است پاسخ من چرا همه لا کرد چون جواب همه کسش نعم است دل بدان خوش همی کنم کآخر به حقیقت وجود را عدم است باد اقبال در پرستش او تاشمن در پرستش صنم است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.