شمارهٔ ۶۶ - در ستایش فضایل خود گوید

م مسعود سعد سلمان
0 Altın Yaprak
جاهم چو بکاهد خرد فزاید کارم چو ببندد سخن گشاید زینگونه نکوهیده باد از ایزد آن کس که مرا بر هنر ستاید آن را که خردمند بود هرگز زینگونه مذلت کشید باید آبم که مرا هر خسی بیابد علکم که مرا هر کسی بخاید گویی فلک بر جهان که ایدون هر آتش سزان به من گراید سفله است بسی جان من که چندین در تن بکشد رنج و برنیاید مردم خطر عافیت چه داند تا بند بلا را نیازماید ترسم که شود طبع تیره گرچه زو دیر همی روشنی فزاید ای پخته نگشته از آتش عقل امید تو بس خام می نماید چون دوستی تو نکرد سودم کی دشمنی تو مرا گزاید چون عز من و ذل تو نپایست هم ذل من و عز تو نپاید گر در دل تو خرد می نمایم خردست دلت جز چنین نشاید در آیینه خرد روی مردم هم خرد چنان آیینه نماید هر جای که مسعود سعد باشد کس با او پهلو چگونه ساید من دانم گفت این و تو ندانی بلبل داند آنچه می سراید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.