شمارهٔ ۱۳ - مدیح

م مسعود سعد سلمان
0 Altın Yaprak
ای بزرگی که حسن رای تو را هر زمان بر من اصطناعی نوست ابر کف تو تند و پر گهرست بحر فضل تو ژرف و پر لؤلؤست دل شادت چو عقل بی زللست کف رادت چو علم بی آهوست جز تو از مهتران خطاب که کرد بنده خویش را برادر و دوست هم رگ و پوست خواندیم شاید وین تمثل ز روی عقل نکوست زآنکه چون خون و استخوان شد طبع مر مرا خدمت تو در رگ و پوست گر مرا جان و دل ز خدمت تو سال و مه با صفا و با نیروست چون تخلف کنم ز خدمت تو که مرا اصل زندگانی اوست یاد پشتم ز بار رنج دو تاه گرنه در مهر تو دلم یکتوست تربیت کردیم به نظم و تو را تربیت کردن چو من کس خوست آن قصیده به جنب این قطعه راست گویی که نامه مانوست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.