Gülün Sol/durul/duğu Gün

Bülbül öğrenmişti,hıfzetti ilmine Gül'ü Gül saklandı,bekledi Bülbül'ü Gül ruhuna üflendi Nefes-i İlahi Soluğu düğümlendi Bülbül'ün,esrimişti sahi Gül güldü,güller açtı Rayihasın Bülbül'ün diline saçtı Çözüldü dil Emr ile,şakıdı: "Ruy-ı mahım,leb-i zulalim, ver çekeyim nazın" Narin edasıyla Gül:"Serv-i bulendim, verirsem nazım çıldırır hazzın" İnadına Bülbül'e naz baktı Bülbül nazın yatağında "Aşk" ak/ıt/tı Yükseltti Alemin Sahibi Tarif soluklarının kesildiği Makamıyla şereflendirdi "Yalnız şu ağaca dokunmayın" dedi Diken sokuldu Gül'ün sol tarafından Bülbül geçemedi Gül'ün arâfından Diken battı Gül'e,nazar değdi Gül bi'çare boyun eğdi: "Ya Diken bu ne idi?" Diken:"Yüreğe akan derman" dedi Gül:"Zehr mi ki döksek?" Diken:"Kevserden öte,n'olur iç/sek!.. Gül içti,kana kana Bülbül serdengeçti,vuruldu bu ana Diken salındı ilk galibiyetin mesrurunda Gül-i Bülbül,kanadı mağlubiyetin mecruhunda Gül ortak oldu Dikenin in/kârına Bülbül itildi mahcubiyetin zar/ârına Alemin sahibi ana not düştü: "Ya Bülbül, Gül'ün gördüğü kör bir düş/üş/tü!" Bülbül hıfzetti yine,ne çare unuttu/ruldu Aşkı kelama dil sürçtü Gül yanaklar Bülbül'ün dilinde soldu Diken zerketmişti,nefse zehr doldu Gül Bülbül'den ayırdı yüz Bülbülse kelama kaldı küs Gül,Bülbül'den öte geçti Bülbül, dembedem kendinden vaz/geçti Alemin Sahibi bu kez vahyetti: Arz titredi,sema inledi Gül, gittiği öteden;Bülbül,geçtiği kendinden geldi Amâde ikisi de dinledi... "Ya Bülbül,verdiğim gül,gülüşünde her dem Beni gör diye Dikenin verdiğiyse ambalajı bozulmuş(kirletilmiş) hediye Gafletin kuyusuna düştüğümü düşürdün Düş/ür/me!!!" "Ya Gül,nefsine çekilen perdeyi indir Belle,Bülbül sahibindir! Dikenden ıra,Bülbül'ü bırakma Bülbül'den gayrısını yüreğine b/asma!!!" (Mevlam Bülbüllerimizi suskun;Güllerimizi solgun bırakmasın...)