El mendigo (Silva)

M Medardo Ángel Silva
0 Altın Yaprak
¡Oh, angustia de querer expresar lo inefable, cuando, ave prisionera, una emoción agita sus alas en la cárcel del verbo miserable, que no traduce en ritmos su dulzura infinita! ¡Ay, vale más el pájaro cuya garganta trina su amor y su dolor, que la lengua del hombre, cuya alma dolorosa lo infinito adivina, siente la Eternidad... y no sabe su nombre! Somos como un mendigo que, teniendo un tesoro en su alforja, suplica dádivas de la tierra... ¡Una vez que otra cae una moneda de oro cuyo brillo denuncia lo que la alforja encierra!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.