Sen Varken Hiç Solmazdı Çiçekler

- gülgün çiçeğine - sana biriktirdiklerim gözyaşından çok ve gözlerinden az yok olmakta yüreğim bu hicrân hiç kaybolmayacak sesim bir kilitli hançer hiç soldular mı bak yüreğimde çiçeklerim gülmek ne acı şey gırtlağıma düğümlenmişse ölümün ölümün, bu ayrılık bu vakitsiz ve yatağımda darma dağın sen varken hiç solmazdı çiçekler gülüşüm hiç kalmazdı yarım.. sana biriktirdiklerm bir can borcu bir de güller hiç vefâ etmediler niye bilmem umutlarım unuttuğun bir ben kaldım gidişin sordular bir ben kaldım habersiz oysa ilk bende ölmüştün sen varken de senindi ölümler sana biriktirdiklerim içimde bak döküntüler tutamazsın söylemiştim sözlerin yalan olduğunu vâkâ.. görmüştüler tutamazsın söylemiştim kuşlarımız bu bahçeden uçup gider dallar kırılır ulu orta ben bedenimde darmadağın... sana sölediklerim çıkacaktı sana söylemiştim bir sen gidersin böyle sessiz senden vefâlı çıktı o beğenmediğin hüzünler oysa hiç söylememiştim söylediklerimi gün gelip te duymayacağını karlara inat bir ben kaldım bir ben bir de öbür yanım.. gülmek gerçekten ne acı şey sen gülmüşsen hele şu köşede durmuşsan ağlamışsan çarşafında şu bembeyaz yatağın sen gülerken hiç solmazdı çiçekler ölümüm, hiç kalmazdı yarım bir sen vakitsiz böyle sesiz böyle köhne o incecik boynunu uzattığın bir sen gidersin benden habersiz sanki ben yine yatağımda darmadağın sana biriktirdiklerim bir can borcu bir de güller gözyaşımdan çok ve gözlerinden az sana biriktirdiğim şeyler....