Senden Kaçmak İstemezdim

gözlerin vardır sözcüklerle kurduğun bir doğuşu bebeğin daha ilk çığlıklarıyla söylemek istemezdim ama duysun bütün kelimeler adını ki boğulmak istemiyorum gözlerin kadar güzelse deniz gün batımı anımsatıyorsa bütün harflerini adı vahiylerde geçen o ülkenin sırrını yağmura düşürdüğün her yaprak külünü birgün anımsamazsam bağışla birgün ağlamazsam yıkılışının anıtlarına birgün boğarsa kelimeler beni SENİ DÜŞÜNMEK SENİ.. hep kaybedişin vardır her ağlayışında gülen yanların hep gözlerin bilirdim beni vuran oysa öyle çoktu ki zaafların sanırdım gözlerinde asılan bir tanrı vardır bağrımda kirpiklerle dolu mızrağın senden kaçmak istemezdim ama ay vaktini çoktan yitirdi yüzünde bu yakınışın anahtarı vardır ellerin vardır merhametin en incesiyle örülmüş gözlerinden takılıp düşen sessiz adımlarım bir fotoğrafta saklı duran öldüğünden habersiz o bakışın... senden kaçmak istemezdim ama durduğum yerde önüme hasretten mesafeler kurdum ömrüme o cılız umudu koydum sonunu koydum bütün başlangıçların işledim ölümünün ilk harflerine izledim ölümünü kendi gözlerimle gözlerden akmayan hiç yaş mı vardır düşsünler çehrelerden izleyip yolunu yoksa koynunda gizlediği kendini yakacak bir ateş mi vardır hükmünü bozarak tek yargıcın alnında yanan bebekleri asılı duran gönlümle kavgası ılık günahın birgün daha dayanacağım beni bağışla bugün de yanmayacağım kendimmişim kendi kendimi vuran ne ölüşünmüş / birbirinden uzak / yıkan kentimi ne gülüşün öldüğünden habersiz.. bir foroğrafta saklı duran gönlümde gönülden ıssız kat kat büyüyen o uzak şehir vardır