İnce Kız'a

Eriyip gitti yıllar zamanın potasında Vakitlerin koynunda yaşam sizli bizliydi Oysa şimdi yalnızım hayatın kıyısında Yüreğimde delice ne tutkular gizliydi Beynimde düşünceler gülümserken edepsiz Çığlığım hürriyetim ve bütün özgürlüğüm Karanlık gecelere tutsak oldu sebepsiz Başıboş dolaşırken zincirlendi hürlüğüm Çektiğim acıları sana nasıl anlatsam Dört yanım duvar dedim ve karanlık geceler Uyku tutmaz demiştim ki uykulara yatsam Beynimin sularında boğulur düşünceler İnce Kız yüreğimin derinine inen o O durmadan kanayan yalnızlığın yarası İnce Kız gözlerimin bebeğine sinen o O hüzünlü bakışlar mazimin hatırası Aynalardan silinmiş gibi şimdi hayalim Bakışlarımdan dahi gizlenir belki umut Bu yaşayan cenaze inanma ben değilim Hayata güleceğim yüreğini ferah tut İnce Kız yüreğimin derinine inen o O kanayan yarayı elbet biri saracak İnce Kız gözlerimin bebeğine sinen o O bakışlar nerdeydin diye ona soracak.