Ağır İş Ağıt

hani bekle diyordun bir lâhza doğurgan düşlerimi oysa kapkara saçını tarayıp yalnızlığı toplayıp gitti gece yapayalnız iç çekimi düşünceler ve ben silik bir arzuyu düşlerken umut gözlerim yağmur ikliminde suda çırpınıyor toz pembe bulut şafağın sütünü içiyor kudurmuş göz bebeğim yorma beni ağır iş ağıt hani bekle diyordun iç çekimi düşünceler beklerken seni önümde kalem kağıt geleceğe ışık tut gelip efkârımı dağıt yarınlara gebe zaman bir nebze anla beni yalnızlık gözyaşı ve acı belki gereğidir yaşamın diğer yarısı nerde ömrün neş'eyi çalan saat umut veren gün ve sen sabırla beklediğim düşlerimi yoran huzur neredesin gelip efkârımı dağıt bekletip yorma beni önümde kalem kağıt ilhamına gebe fikir oysa ağır iş ağıt.