Sana Dair

Hani her düşüncenin, Her sohbetinin, konusuydum ben. Hani, uğruma ölmeyi bile düşünürdün. Hani, ölmek var dönmek yoktu bu yoldan. Neden...? Bir zamanlar, bir gülüşüm Aydınlatırdı zifiri karanlığını. Şimdi, nasıl oldu da kararttım aydınlığını. Nasıl da böyle herşey ansızın gelişti. Nereden çıktı birlikte olup özgür olma isteği. Severek ayrılalım... Ne demekse, nasıl olacaksa. Ayrılmak; bitirmektir, yok etmektir herşeyi. Unutmaktır adını, sonsuza dek Hiç anmamak şartıyla. Biliyorum. Eski ben de, ben değilim. Yoksa, daha özgür olacağım yerlere, Çekip gitmeleri mi denemeliyim. Yo!... Yapamam başka yerlerde. Kokunu, soluğunu, nefesini, Sana, "seni seviyorum" demeyi özlerim ben. Göremedikçe bağlanırım, Uzaklaştıkça, yakınlaşırım endişesi var yüreğimde. Yapamam sensiz. Özlemim, alışkanlığım, aşığım, çilelerimin ortağı, Vefalım, sevdalımsın sen. Ne seninle oluyor, ne sensiz Biliyorum. Ama ben seni, ilk günkü gibi, Hala çok, çok seviyorum...